Bakterie a życie roślin
W glebach słano przewietrzanych, na przykład w zbyt wilgotnych lub o zbliżonej strukturze, może zachodzić szkodliwy proces denitryfikacji. Powodują go beztlenowe bakterie denitryfikacyjne, które rozkładając azotany, pobierają z nich tlen, natomiast uwolniony azot uchodzi do atmosfery. Przeciwwagę dla szkodliwej działalności bakterii denitryfikacyjnych stanowią bakterie azotowe, odznaczające się zdolnością przyswajania wolnego azotu z powietrza. Należą do nich wolno żyjące w glebie bakterie azotowe, jak tak zwane bakterie korzeniowe, żyjące w symbiozie z korzeniami roślin motylkowych.
Z korzeniami roślin motylkowych współżyje osobna grupa bakterii, zwana bakteriami korzeniowymi. Żyją one w glebie w postaci orzęsionych pałeczek. Stąd przez włośniki przenikają do kory pierwotnej korzeni roślin motylkowych. Pod ich wpływem powstają na korzeniach charakterystyczne brodawki, wewnątrz których żyją i rozmnażają się bakterie korzeniowe. Tutaj zmieniają swój wygląd, przybierając często kształt rozgałęziony, oraz stają się nieruchliwe. W komórkach korzeni uzyskują bakterie korzeniowe zdolność do wiązania wolnego azotu z powietrza. Dzieje się to dlatego, że do przeprowadzenia tego procesu potrzebne im są pewne związki chemiczne, zwłaszcza zaś węglowodany, które uzyskują od rośliny motylkowej. W zamian za to rośliny motylkowe korzystają ze związków azotowych wytwarzanych przez te bakterie kosztem azotu pobranego z powietrza.