Przedsiębiorstwo

Pierwsza ścieżka prywatyzacji

Często w praktyce ta ścieżka prywatyzacji oznaczała często brak realnej prywatyzacji. W przypadku niewielkiej wartości firmy, brak konieczności wygenerowania środków na inwestycje oraz braki istotnych zagrożeń rynkowych. Ocena tego typu procesów ekonomicznych to przede wszystkim łatwość realizacji , nie ma potrzeby poszukiwania inwestora strategicznego , publicznego zaproszenia do rokowań lub przetargu , proces prywatyzacji pozostaje pod kontrolą pracowników. Ścieżka ta została stworzona z myślą o tzw. prywatyzacji pracowniczej, zawiera korzystne dla pracowników rozwiązania finansowe niewielka stopa oprocentowania rat leasingowych. Pracownicy mają decydujący wpływ na dalsze losy firmy, a w dłuższej perspektywie możliwość przejęcia przedsiębiorstwa i jego majątku na własność. Siła wpływu pracowników zależy od udziału osób zewnętrznych w spółce. Na dzień zawarcia umowy leasingowej czyli na dzień prywatyzacji przedsiębiorstwa, spółka nie staje się właścicielem majątku dotychczasowego przedsiębiorstwa państwowego, brak przeniesienia własności powoduje ujemne skutki funkcjonowania firmy, czego najbardziej typowe to konieczność uzyskania zgody SP na rozporządzanie majątkiem oraz trudności w uzyskaniu kredytu i zabezpieczenia hipotetycznego. Jest to ścieżka bardzo popularna w naszym kraju.